HET GELUID VAN STILTE

Ruisende bomen
brachten de avond naderbij
ik keek naar de lucht
en luisterde naar de stilte

In de verte klonk
het geblaf van een hond
het geluid van de eenzame
de alleen gelatene

Wolken pakten zich samen
het laatste zonlicht verdween
de nacht wierp
zijn schaduwen vooruit

Ik luisterde naar de stilte
ruw verstoord door
het gekrijs van een meeuw
het snerpend geluid van de angst
de onvoorspelbaarheid

Duisternis overwon het laatste daglicht
ik luisterde naar de stilte
en hoorde je stem
het ontembare verlangen
de onvervulde wens
de blijvende leegte.

terug